Waarom we iets ineens "snappen"
Als we zeggen dat we iets snappen, denken we meteen aan begrijpen. Maar het werkwoord had ooit een heel andere smaak. In het Middelnederlands betekende snappen eerst gewoon “babbelen” (al in 1437 gedocumenteerd) – meer kletsen dan kennen, dus.
Later verschoof de betekenis naar “snel pakken, grijpen” (vanaf 1573). Dat past mooi bij de Proto-Germaanse wortel *snappōną, verwant aan het Engelse to snap: een korte, snelle beweging, iets dat in één keer klikt. Pas vanaf 1888 is de overdrachtelijke betekenis “begrijpen” terug te vinden in de bronnen.
Zo is snappen in de loop der eeuwen van de mond (babbelen), via de hand (grijpen), naar het hoofd (begrijpen) verhuisd. Misschien voelt dat nog steeds zo: echt begrijpen is niet alleen nadenken, het is ook iets dat je plotseling “te pakken krijgt”.
Bron: Etymologiebank.nl — snappen
Geef een reactie